To był piękny, słoneczny dzień, a ja w czarnej maseczce poszedłem prosto w opanowaną przez epidemię Warszawę, by z uśmiechem na twarzy tarzać się w szambie polskiej kinematografii. Tym razem spotkanie z panem Vegą i jego twórczością rozbudowaną pod względem fabularnym reklamą serwisu cinkciarz.pl poruszyło we mnie osobiste nuty, a to dlatego, że Pętla przypomina … Dowiedz się więcej
Trzy lata. Trzy lata czekałem na wyreżyserowanych przez Josha Boone’a Nowych mutantów. No, może i niecałe trzy, bo pierwszy zwiastun filmu wyszedł równo 13 października 2017 roku, ale fakt faktem, że dużo od tamtego dnia się wydarzyło, zarówno w moim życiu, jak i na świecie. Czekałem wiernie na nowy film z uniwersum X-menów, a Nowi … Dowiedz się więcej
Już jakoś tak mam, że uwielbiam Clinta Eastwooda, niezależnie od tego, po której stronie kamery staje. Dlatego właśnie filmy z jego udziałem jako aktora i reżysera zarazem stanowią dla mnie prawdziwą gratkę. Akcja na Eigerze jest w jednak szczególnie ciekawa – nie dość, że jest to czwarta produkcja wyreżyserowana przez amerykańską legendę kina, to na … Dowiedz się więcej
Niewiele jest na rynku dobrych filmów o wilkołakach, a te, które są, należy traktować jako dar od Wielkich Przedwiecznych. Niecały rok temu recenzowałem Howl (2015, reż. Ed Speelers), czyli niskobudżetowy horror stawiający na pierwszym miejscu elementy survivalowe. Natomiast Dog Soldiers, debiut Neila Marshalla znanego z dobrego Zejścia (2005) oraz beznadziejnego Hellboya (2019), to z jednej … Dowiedz się więcej
Jako technokrata bardzo cieszę się z ciągłego postępu medycyny, która rozwiązuje coraz więcej problemów zdrowotnych i społecznych. Potrafię jednak zauważyć problemy, jakie niesie za sobą nowoczesna medycyna. I o ile kwestie takie jak chociażby eutanazja czy aborcja powinny być dla każdego wyedukowanego obywatela oczywiste, obowiązujące w Polsce prawo antyaborcyjne czy chociażby głośna sprawa Alfiego Evansa … Dowiedz się więcej
Wiedziony chęcią zagłębienia się w początek reżyserskiej kariery Clinta Eastwooda sięgnąłem po Wyzwanie, czyli szósty film nakręcony przez legendę amerykańskiego kina. Obraz ten wszedł na ekrany kin sześć lat po Brudnym Harrym (1971, reż. Don Siegel) oraz rok po Strażniku prawa (1976, reż. James Fargo), czyli trzeciej części serii zapoczątkowanej przez kultowe dzieło Siegla. Zważywszy … Dowiedz się więcej
Zainspirowany wydarzeniami rozgrywającymi się obecnie w USA wybrałem się na poszukiwania filmów dotykających problemu rasizmu. A że starsze i ważne społecznie dzieła takie jak Zgadnij, kto przyjdzie na obiad (1967, reż. Stanley Kramer) czy Missisipi w ogniu (1988, reż. Alan Parker) mam już za sobą, postanowiłem sięgnąć po coś nowszego. Cóż, wypadło na Miasto gniewu, … Dowiedz się więcej
Uwielbiam dramaty sądowe, a już szczególnie te oparte na prawdziwych historiach, a jednym z moich ulubionych przedstawicieli tego gatunku jest Kto sieje wiatr (1960, reż. Stanley Kramer), wybitny film przedstawiający przebieg słynnego małpiego procesu. Nie uważam przy tym, że każde postępowanie sądowe znaczące pod względem społecznym nadaje się jako materiał źródłowy do dobrego scenariusza – … Dowiedz się więcej
Jeszcze kilka lat temu popierałem karę śmierci. Nie byłem może jej wielkim zwolennikiem, ale uważałem, że najbardziej bezwzględni, socjopatyczni mordercy zasługują na stracenie, będące zarazem zemstą za odebranie czyjegoś życia (w myśl zasady oko za oko) oraz wygodnym i tanim sposobem na zmniejszenie kosztów utrzymania więziennictwa. O ile do zweryfikowania fałszu tej drugiej tezy wystarczy … Dowiedz się więcej
Choć wraz z początkiem lat 70 Clint Eastwood nie porzucił całkowicie westernu, wyczerpanie formuły tego gatunku sprawiło, że amerykański aktor zainteresował się kryminałem. Symbolem tej przemiany może być tytułowa rola w Brudnym Harrym (1971, reż. Don Siegel), świetnym skądinąd filmie, w którym Eastwood wcielił się w twardego, samotnego gliniarza egzekwującego prawo za pomocą brutalnej przemocy. … Dowiedz się więcej